شانا

به نظر می رسد کنترل بهای نفت از دست تولیدکنندگان نفت خارج شده است. عبدالله البدری دبیر کل اوپک بازار نفت را کاملا دیوانه توصیف کرده و مسئولیت افزایش قیمت نفت را بر دوش رکود اقتصادی آمریکا و سوداگران این فرآورده نهاده است.

چنین که پیش می رود نفت طی سال های آینده به اهرمی کلیدی در اقتصاد جهانی بدل می شود. جهان نوینی که قیمت های افسانه ای نفت خواهند ساخت، اثرات چشمگیری بر ساختار سیاسی و اقتصادی کشورها خواهد گذاشت.

افزایش قیمت نفت را شاید بتوان نیک نگریست زیرا به نوعی بیانگر این موضوع است که کشورهای بسیاری در راه رشد اقتصادی پر شتاب هستند که در نتیجه برای به حرکت در آوردن چرخ اقتصاد خود نیاز به سوخت بیشتری دارند.

زمزمه‌هایی درباره کاهش منابع نفتی جهان در مناطق غیرعضو اوپک همانند خلیج مکزیک و دریای شمال به گوش می‌رسد که بر افزایش قیمت نفت اثر گذاشته است. کینگ هوبرت زمین شناس آمریکایی در نزدیک به نیم قرن گذشته پیش بینی کرده بود که منابع نفت داخلی ایالات متحده فقط تا سال 2013 میلادی پاسخ گوی نیازهای این کشور خواهد بود.

در این شرایط نگاهی به نوسان های قیمت نفت طی 30 تا 40 سال گذشته خالی از لطف نیست؛  قیمت هر بشکه نفت که در سال 1970 دو دلار بود، در ماه ژوئن سال 2008 میلادی به بیش از 135 دلار رسید.

اجازه بدهید از همین اول کار سنگ‌های خود را با هم وا بکنیم و صاف و پوست کنده  برویم سر اصل مطلب، می‌خواهیم درباره بنزین حرف بزنیم!

امروز همه صحبت‌ها بوی بنزین می‌دهد و هر کس را که می‌بینی کام خود را با نقل بنزین شیرین می‌کند. اجازه بدهید خاطر عزیزتان را آسوده کنم . به هیچ وجه قصد ندارم از طرح سهمیه بندی بنزین دفاع کنم و یا از آن انتقاد کنم. می‌دانم با اجرای جیره‌بندی بنزین زندگي سخت‌تر از گذشته شده و اعصاب‌ها به هم ریخته، می‌دانم که برای همه، این سئوال وجود دارد که کشوری که روی منابع عظیم نفت و گاز خوابیده به این قرتی بازی‌ها چه احتیاجی دارد؟ اما باور کنید که چاره‌اي جز اين براي سرزمین‌مان نبود چرا که کارد بنزین بر استخوان اقتصاد نفتی کشور رسیده است.